یکی از اسنادی که نشان میدهد راهپیمائی 22 بهمن فرمایشی- شارژایرانسل-ساندیس خوردن واضافه حقوق نیست و مردم فقط برای اسلام- آرمانهای امام راحل- پیروی از ولایت فقیه- زدن مُشت محکم بردهان استکبارجهانی خصوصاً آمریکای جنایتکار و نوکر جیره خوارش اسرائیل غاصب به خیابانها میروند.
از صفحه اتحاد ملي در فيسبوك :
https://www.facebook.com/Hambastegi.Va.Shoghe.Etehad
ساعت 4 عصر به سمت محل تظاهرات حركت ميكنم ، ساعت 4:30 دقيقه به ميدان امام حسين ميرسم ، در همين ميدان امام حسين حضور جدي نيروهاي يگان ويژه احساس ميشه ، راننده تاكسي از من ميپرسه : داداش امروز چه خبره ؟ بهش جواب ميدم امروز سالگرد دستگيري ميرحسين موسوي است و قراره تظاهرات بشه ، درمقابل درب خروجي مترو امام حسين دوربين هاي شكارچهره قرار گرفته و چهره تك تك افرادي كه از مترو خارج ميشن ثبت ميكنه { همين اتفاق در مقابل درب متروي دروازه دولت ، انقلاب و فزدوسي هم تكرار شد } ، لباس شخصي هاي موتوري با پرچم بزرگ جمهوري اسلامي در همين ميدان امام حسين چرخ ميزنند و سعي در ايجاد رعب و وحشت دارند …
سوار بر اتوبوس هاي بي آر تي به سمت فردوسي حركت ميكنم ، ترافيك سنگين در خيابان ديده ميشه و بر تعداد تظاهركنندگان به ارامي افزوده ميشه ، حدود ساعت 5 به ميدان فردوسي ميرسم كه اونجا شاهد حضور نيروهاي سركوب با تجهيزات كامل هستم كه مردم بي هيچ ترسي و به آرامي از كنارشون عبور ميكنند ، كمي جلوتر و نزديكي پل كالج از اتوبوس پياده ميشم و در سمت جنوبي خيابان شروع به قدم زدن ميكنم ، چهارراه وليعصر قلب تجمع نيروهاي امنيتي و نظامي است نزديكي ميدان انقلاب جمعيت مردم انقدر زياد شده كه ديگه پياده رو ها گنجايش جمعيت را ندارد ، وارد خيابان آزادي كه ميشم ميبينم يك جوان شجاع به يك بسيجي گيرداده است از نوع سه پيچ كه من ميشناسمت تو بچه نارمكي ديدمت تو بسيج اونجا ، يك پيرمرد آرام و با لبخند ميگويد ولش كن اينا دوست ندارند شناخته بشن ، در خيابان آزادي جمعيت انقدر زياد شده كه ترافيك چهارراه هاي متعدد خيابان ازادي به شدت در هم تنيده است .
حدود ساعت شش تصميم به بازگشت به سمت ميدان انقلاب ميگيرم اما به علت عدم جلب توجه از سمت شمالي برميگردم ، در تقاطع آزادي نيايش با پديده مدرن دستگيري رو به رو ميشم كه جدا فقط در قوطي جمهوري اسلامي پيدا ميشه ، يك نفر بين يك عده مامور ايستاده و با نگاه به چهره مردم به زيردستانش ميگه كي رو بگيرن !!! يك نگاه به چهره من ميندازه و ميگه اينونگير و بعد پشت سريم رو نگاه ميكنه و ميگه اينو بگييير ، متاسفانه مجبورم كه بدون عكس العمل بزارم و برم و خب صدالبته خيالم راحته كه مدركي براي اثبات جرم دستگير شدگان وجود نداره . حدود ساعت 6:30 دقيقه عصر جمعيت به حدي رسيده كه مردم ميگن پياده رو داره ميتركه و رهگذرهاي بي اطلاع دائم ميگن اوه اوه امروز چه خبره ؟؟؟ به همين ترتيب به تعداد نيروهاي سركوبگر هم افزوده ميشه ميدان انقلاب بيشتر از قبل شلوغه ، خانوم مسن سال چادري كه از كنارم رد ميشه تقريبا بلند ميگه بدبختا از سايه خودشون هم ميترسند و در مقابل دانشگاه تهران موتوري هاي لباس شخصي خسته و عصباني به موتورهاشون گازميدن ، خوب ميدونند كه اين جمعيت شجاع حاضر در خيابان بيهوده قدم نميزنند اونهم در اين فضاي فوق امنيتي اما چاره اي جز تماشاي مردم ندارند .
دوباره به چهار راه ولي عصر ميرسم ، ساعت 7 عصر و هنوز هم جمعيت داخل خيابان بيشمارند و نيروهاي سركوب عصبي . من انقدر خسته شده بودم كه تصميم گرفتم برگردم ، در ضلع جنوبي چهارراه ولي عصر براي گرفتن تاكسي مي ايستم ، يك خودرو ون مياد كه توقف كنه براي سوار كردن مسافر ، نيروهاي انتظامي به ماشين حمله ميكنند و فرياد ميكشند كه توقف نكن با پوتين نظامي به ماشين ميكوبند كه توقف نكن ترافيك بايد عبوركنه ، راننده با عصبانيت به ما اشاره ميكنه كه بياييد بالا و كمي جلوتر ترمز ميكنه ، تمام ون پر از مسافر ميشه و از اون به بعد گفت و گو هاي مسافراني كه از اين حضور مردمي خوشحالند واقعا شنيدني است ، يكي ميگه ماشالا ملت يك تكوني خوردند ، راننده به يگان ويژه نگاه ميكنه و ميگه خاك برسرتون و اصولا در ماشين مسافر كش همه با اين نظر من موافقت ميكنند كه تظاهرات سكوت فكر خوبي بود و تونست ماشين سركوب حكومت رو مستاصل كنه ….
صفحه اتحادملي درفيسبوك
https://www.facebook.com/Hambastegi.Va.Shoghe.Etehad
تنها عامل پيروزي باور است ، باوري قدرتمند و احساسي مملو از اميد
پيش از هر چيز ميگويم نگارنده اين سطور يك سبز سبز سبز و يك آبي آبي آبي است .
از روزي كه معناي تماشاي فوتبال را فهميدم از علاقمندان دوآتيشه آبي هاي پايتخت بوده و هستم ، امروز ميخواهم بگويم از برد پرسپوليس لذت بردم ، اگرچه تا لحظاتي پس از بازي در شوك يك شكست تلخ بودم اما بي هيچ تعصبي ميگويم پرسپوليس زيبا برد زيرا كه اين پيروزي نمايش يك حقيقت هميشه پايدار بود.
حقيقتي كه به ما مي آموزد هر نبردي را آن كسي ميبرد كه به پيروزي باور دارد و هرگز نا اميد نميشود ، آري اين نه تنها حقيقت فوتبال بلكه حقيقت زندگي است . ما هيچ چيزي بزرگتر و ارزشمندتر از باورهايمان نداشته و نداريم و تنها باور به پيروزي است كه نتيجه اي مطلوب را رقم خواهد زد ، اين اولين باري نيست كه در صحنه يك جنگ ، مبارزه يا مسابقه چنين حقيقتي را لمس ميكنيم .
ناپلئون هيل ميگويد : كسي كه پلهاي پشت سرش را ويران ميكند و براي خود راه بازگشتي باقي نميگذارد ، يا بايد پيروز شود يا بايد بميرد ، هركس كه طالب پيروزي است بايد پل هاي پشت سرش را خراب كند و كشتي هاي پشت سرش را بسوزاند تا راه عقب نشيني را بر خود ببندد ، اين گونه است كه ميتوان ذهن را در اشتياق سوزان پيروزي قرار داد و اين شرايط لازم موفقيت است .
راستش را بخواهيد همه اين ها را نوشتم تا بگويم راز شكست و ضعف امروز ما در برابر اين دشمن خانمان سوز خانگي هيچ نيست جز همين اصل ، باقي بهانه است و تعارف هاي بيهوده هميشگي ما ايرانيان ، دوستان خوبم براي پيروزي بر دشمني كه با تمام توان ايستاده است هيچ چاره اي نيست جز ايستادن با تمام توان و باور به آنكه چيزي براي معامله و محافظت باقي نمانده است .
آيا زمان آن نرسيده است كه با چنين باوري به ريشه اين ديكتاتوري كه درد و دشمن مشترك همه ما ست ، ما شدني كه از عشق به سربلندي ايران نشات ميگيرد ، بكوبيم ؟ آيا نبايد با برنامه اي حقيقي و كارآمد ريشه اين استبداد را از خاك ارزشمند ايران بيرون بكشيم ؟
كسي همراهيمان نخواهد كرد ، هيچ كس باورمان نخواهد كرد ، كسي براي خاطر ما از كوچكترين منفعتي نخواهد گذشت تا روزي كه به خودمان اثبات كنيم كه ميتوانيم و ميتوانيم و ميتوانيم ، چنين باوري آن چنان قدرتمند است كه ذره ذره كائنات را با ما همراه ميكند و مردمي سرخورده و دل خسته و غمگين را چنان با ما همراه خواهد كرد كه بدخواهان و گمراهان انگشت حيرت به دهان ميگيرند .
اين چندخط را براي تمام مخالفان جمهوري اسلامي نوشتم از بزرگاني چون رضا پهلوي عزيز و شوراي هماهنگي راه هميشه سبز اميد تا خط شكنان گمنام داخل خيابان ها كه هرگز تنهايشان نخواهم گذاشت .
نيست آن برنامه اي كه يك ملت رنج ديده ، شجاع و آماده خروش را با ما همراه كند زيرا كه هنوز هم به خودباوري و ايمان به پيروزي نرسيده ايم . آري داستان همين است .
از صفحه اتحاد ملي در فيسبوك :
https://www.facebook.com/Hambastegi.Va.Shoghe.Etehad
